Psixologiya, ailə və məişət

Ailə və uşaqlarla danışmaq

Leykoz yalnız bir insanın deyil, bütün ailənin həyatını dəyişir. “Necə deyim?”, “Uşaqlara nə qədər danışım?”, “Valideynlərimi narahat etməyim?” — bunlar diaqnozdan sonra ən çətin suallardandır. Bu mövzuda həyat yoldaşı, valideynlər, böyüklər və müxtəlif yaşda uşaqlarla necə danışmağı, uşaq özü xəstə olanda onun və bacı-qardaşlarının nəyə ehtiyacı olduğunu sadə dillə izah edirik.

Son yenilənmə: Oxuma müddəti ~5 dəq
Tünd göy fonda yan-yana duran böyük və kiçik parlayan şəffaf kürələr, aralarında isti qızılı işıq.
Şəkil 1.Konsepsiya: böyük və kiçik işıq yan-yana — ailə birlikdə.

01Qısa cavab

Ailə ilə açıq və dürüst danışmaq adətən hamı üçün daha yüngül olur: sirlər çox vaxt gərginlik və təklik yaradır. Uşaqlara yaşlarına uyğun, sadə və doğru məlumat verin: xəstəliyin adı, müalicənin necə keçəcəyi, gündəlik həyatda nəyin dəyişəcəyi və kimin onlara qayğı göstərəcəyi. Onlara leykozun yoluxucu olmadığını və onların günahı olmadığını deyin. Uşağın özü xəstə olduqda onunla da yaşına uyğun dürüst danışmaq və bacı-qardaşlarını unutmamaq vacibdir. Uşaq hematologiya komandası, psixoloq və sosial işçi bu söhbətlərdə kömək edə bilər.

02Sadə izah

Uşaqlar evdə nəyinsə dəyişdiyini adətən tez hiss edirlər: pıçıltılar, göz yaşları, xəstəxana səfərləri. Onlara heç nə deyilməyəndə boşluğu öz təxəyyülləri ilə doldururlar — bu isə çox vaxt həqiqətdən daha qorxuludur.

Söhbətə hazırlaşın: nə demək istədiyinizi əvvəlcədən düşünün, sakit vaxt seçin, mümkünsə həyat yoldaşınız və ya uşağın etibar etdiyi başqa böyük yanınızda olsun. Hər şeyi bir söhbətdə demək lazım deyil — bu, davam edən söhbətdir.

Xəstəliyin adını çəkin: “leykoz”, “qan xərçəngi”. Sonra sadə izah edin: “Qanımda xəstə hüceyrələr var, həkimlər onları güclü dərmanlarla müalicə edəcək.” Uşağa üç vacib şey deyin: bu yoluxucu deyil, sənin günahın deyil, sənə həmişə kimsə qayğı göstərəcək.

Böyüklərlə də açıq olun. Bəzi ailələrdə xəstədən və ya yaşlı valideynlərdən diaqnozu gizlətmək istəyirlər. Amma insan öz xəstəliyi barədə bilmək və müalicə qərarlarında iştirak etmək hüququna malikdir. Kimə nə qədər danışacağınıza siz qərar verirsiniz.

Uşaq özü leykozdan müalicə alırsa, onunla da yaşına uyğun dürüst danışılır. Onun bacı-qardaşları da qorxur, qısqanır və ya özlərini unudulmuş hiss edə bilərlər — onlara da diqqət və məlumat lazımdır.

03Elmi izah

Uşaqlara nə lazımdır? 2020-ci il icmalında xərçəngli valideyni olan uşaqların altı əsas ehtiyacı təsvir olunub: yaşa uyğun məlumat, ailədaxili ünsiyyətin dəstəklənməsi, həmyaşıd dəstəyi və təklik hissinin azaldılması, hissləri bölüşmək üçün məkan, fərdi yanaşma və lazım olduqda itki ilə bağlı dəstək. Ən çox dəstəklənən ehtiyac ailədaxili ünsiyyət olub.

Dürüstlük və yaş: Macmillan və ACS uşaqlara həqiqəti sadə, qısa cümlələrlə deməyi, onların artıq nə bildiyini soruşmağı, gələcəkdən çox indi baş verənlər barədə danışmağı və suallara dürüst cavab verməyi tövsiyə edir. Kiçik uşaqlar üçün qısa və konkret izahat, yeniyetmələr üçün isə daha ətraflı söhbət və onların müstəqillik ehtiyacına hörmət vacibdir. BMJ-nin 2000-ci il yazısında da uşaqlara valideynin xəstəliyi barədə dürüst danışmağın əhəmiyyəti vurğulanır.

Bacı-qardaşlar: pediatrik onkologiyada psixososial qayğı standartlarına (2015) görə xərçəngli uşaqların bacı-qardaşları psixososial çətinliklər üçün risk qrupundadır. 125 məqaləni qiymətləndirən icmal orta keyfiyyətli sübutlara əsasən onlara psixososial xidmətlər göstərilməsini və valideynlərə onların ehtiyaclarını necə qarşılamaq barədə məsləhət verilməsini güclü tövsiyə kimi irəli sürüb.

Ailə bütövlükdə: NCI-yə görə uşaq xərçəngi bütün ailəyə təsir edir və valideynlər, bacı-qardaşlar, nənə-babalar üçün dəstək xidmətləri mövcuddur. ACS-ə görə psixososial dəstək — məsləhət, ailə terapiyası, dəstək qrupları — ailədaxili münasibətlərdəki dəyişikliklərə uyğunlaşmağa kömək edir.

04Bədəndə nə baş verir?

Nə vaxt mütəxəssis köməyi lazımdır?

Uşaqda uzun sürən yuxu problemləri, gecə qorxuları, məktəbdən imtina, kəskin davranış dəyişiklikləri, daimi kədər, yeməkdən imtina və ya yaşına uyğun olmayan geriləmə (məsələn, yenidən yatağı islatma) həftələrlə davam edirsə, psixoloqa müraciət edin. Uşaq və ya yeniyetmə özünə zərər vermək barədə danışırsa, bu təcili vəziyyətdir — dərhal kömək istəyin (103 və ya 112).

Kiçik uşaqlarla (təxminən 2–6 yaş)

Çox qısa və sadə danışın: “Anam xəstədir, həkimlər onu müalicə edir.” Kitab, oyuncaq və rəsm kömək edə bilər. Gündəlik rejimi mümkün qədər saxlayın. Valideyn xəstəxanada olanda kimin onu bağçadan götürəcəyini, kimin yatızdıracağını konkret deyin. Sualları dəfələrlə verə bilərlər — səbirlə təkrarlayın.

Tünd göy fonda kiçik parlayan cücərti və onun üzərində qoruyucu tağ kimi əyilmiş yumşaq firuzəyi işıq.
Şəkil 2.Kiçik uşaqlara ən çox təhlükəsizlik hissi lazımdır.

Məktəb yaşlı uşaqlarla

Onlar daha çox məlumat istəyir: xəstəliyin adı, dərmanlar, saç tökülməsi kimi dəyişikliklər. Görünüş dəyişikliklərinə əvvəlcədən hazırlayın. Kiçik, yaşına uyğun vəzifələr verin, amma böyük məsuliyyət yükləməyin. Müəllimə məlumat verin ki, uşağın davranışındakı dəyişiklikləri başa düşsün.

Yeniyetmələrlə

Onlarla böyük kimi, dürüst danışın və qərarlarda fikirlərini soruşun. Bəzən onlar danışmaq istəmir və ya hisslərini dostları ilə bölüşür — bu normaldır. Etibar etdikləri başqa bir böyüklə danışmağa imkan verin. Gündəlik həyatlarını, dərslərini və dostluqlarını davam etdirmələrini dəstəkləyin.

Tünd göy fonda iki parlayan kürə arasında uzanan incə işıq körpüsü, üzərində kiçik işıq hissəcikləri.
Şəkil 3.Açıq söhbət ailə üzvləri arasında körpü qurur.

Uşaq özü xəstə olanda

Uşaq hematologiya komandası, uşaq psixoloqu və ya “child life” mütəxəssisi uşağa müalicəni yaşına uyğun izah etməkdə kömək edir. Uşağı yalanla “qorumayın” — “iynə ağrımayacaq” əvəzinə “bir az ağrıyacaq, amma tez keçəcək” deyin. Bacı-qardaşlara xüsusi vaxt ayırın və onları mümkün qədər məlumatlandırın.

Komandaya verə biləcəyiniz suallar

Uşaqlarıma necə danışmağımla bağlı kim kömək edə bilər? Xəstəxanada uşaq psixoloqu varmı? Uşaqlar məni xəstəxanada ziyarət edə bilərmi? Məktəbə nə deməliyik? Bacı-qardaşlar üçün dəstək proqramı varmı? Valideynlərimə xəstəliyi necə izah edim?

05Uşaqla söhbətin addımları

Bir dəfəlik söhbət deyil — zamanla davam edən dialoq.

Hazırlıq — Nə deyəcəyinizi və kimin yanınızda olacağını düşünün.1HazırlıqNə deyəcəyinizi və kimin yanınızda olacağını düşünün.
Sadə həqiqət — Xəstəliyin adı və müalicə — yaşa uyğun.2Sadə həqiqətXəstəliyin adı və müalicə — yaşa uyğun.
Üç təminat — Yoluxucu deyil, səndən asılı deyil, sənə qayğı var.3Üç təminatYoluxucu deyil, səndən asılı deyil, sənə qayğı var.
Davam edən dialoq — Suallara açıq olun, söhbətə qayıdın.4Davam edən dialoqSuallara açıq olun, söhbətə qayıdın.
AçıqlıqSirlər qorxunu artırır.
Ailə birlikdəHər kəsin rolu və yeri var.
Təhlükəsizlik hissiRejim və qayğı saxlanılır.

06Yaşa görə uşaqlarla danışmaq (sadələşdirilmiş)

YaşNəyi anlayırlarNə kömək edir
2–5 yaşGündəlik rejimdəki dəyişiklikləri, ayrılığı hiss edirlərQısa sözlər, rejim, kimin qayğı göstərəcəyini demək
6–9 yaşXəstəliyi sadə səbəb-nəticə ilə anlayırlar, özlərini günahkar saya bilərlər“Sənin günahın deyil”, rəsm və oyun, suallara cavab
10–12 yaşDaha çox detal istəyirlər, internetdə axtara bilərlərDürüst məlumat, etibarlı mənbə göstərmək
YeniyetmələrBöyük kimi anlayırlar, amma hissləri gizlədə bilərlərBöyük kimi danışmaq, qərarlarda iştirak, məxfilik
Xəstə uşaqBədənində baş verənləri yaşına uyğun anlayırKomanda və psixoloqla birlikdə dürüst izah
Bacı-qardaşlarQorxu, qısqanclıq, unudulmuşluq hissiXüsusi vaxt, məlumat, məktəbə xəbər vermək

* Yaş həddləri təxminidir — hər uşaq fərqlidir. Uşaq psixoloqu və hematologiya komandası sizə kömək edə bilər.

07Əsas terminlər

Yaşa uyğun məlumat
Uşağın anlaya biləcəyi səviyyədə doğru izahat.
Bacı-qardaşlar
Xəstə uşağın qardaş və bacıları; onların da dəstəyə ehtiyacı var.
Child life mütəxəssisi
Uşaqlara xəstəxana və müalicəni oyun və izahla anladan mütəxəssis.
Ailə terapiyası
Bütün ailə ilə aparılan psixoloji iş.
Psixososial dəstək
Emosional, sosial və praktik ehtiyaclara yönəlmiş kömək.
Geriləmə
Stres zamanı uşağın daha kiçik yaşın davranışlarına qayıtması.
Gündəlik rejim
Uşağa təhlükəsizlik hissi verən tanış qaydalar.
Məxfilik
İnsanın öz xəstəliyi barədə kimə nə deyəcəyinə özünün qərar verməsi.
Uşaq psixoloqu
Uşaqların hissləri və davranışı ilə işləyən mütəxəssis.
Dəstək qrupu
Oxşar vəziyyətdə olan ailələrin və ya uşaqların görüşləri.

08Əsas fikirlər

  • Uşaqlar dəyişikliyi hiss edir — susmaq onları qoruyur deyil.
  • Xəstəliyin adını çəkin və sadə izah edin.
  • Leykoz yoluxucu deyil və uşağın günahı deyil.
  • Uşağa kimin qayğı göstərəcəyini konkret deyin.
  • Bu, bir dəfəlik deyil, davam edən söhbətdir.
  • Yeniyetmələrlə böyük kimi danışın.
  • Bacı-qardaşları unutmayın.
  • Psixoloq və komanda bu söhbətlərdə kömək edə bilər.

09Tez-tez verilən suallar

Uşaqlarımı qorumaq üçün heç nə deməsəm olmazmı?

Uşaqlar adətən nəsə olduğunu hiss edir və heç nə deyilməyəndə özlərini təcrid olunmuş və ya günahkar hiss edə bilərlər. Yaşa uyğun dürüst məlumat çox vaxt onları daha çox qoruyur.

Uşaq “Sən öləcəksən?” deyə soruşsa, nə deyim?

Dürüst və ümidli cavab verin, məsələn: “Mənim xəstəliyim ciddidir, amma həkimlər məni müalicə edir və çox insan remissiyaya çatır. Nə olursa olsun, sənə həmişə qayğı göstəriləcək.” Bilmədiyinizi “bilmirəm” demək də olar.

Uşaqlar məni xəstəxanada görə bilərmi?

Bu, xəstəxananın qaydalarından və sizin immunitetinizdən asılıdır. Xəstə uşaqlar gəlməməlidir. Görüşdən əvvəl uşağa nə görəcəyini (kateter, aparatlar) izah edin. Video zənglər də yaxşı alternativdir.

Valideynlərimə deməməyi istəyirəm. Bu düzgündürmü?

Kimə nə deyəcəyinizə siz qərar verirsiniz. Amma uzun müddət gizlətmək çox vaxt çətindir və yaxınlar sonra incik ola bilər. Danışmağa hazır olanda həkimdən və ya etibarlı bir qohumdan kömək istəyə bilərsiniz.

Uşağım xəstədir. Ona diaqnozu deməliyəmmi?

Əksər mütəxəssislər uşağa yaşına uyğun dürüst məlumat verməyi tövsiyə edir — bu, ona müalicəyə daha yaxşı uyğunlaşmağa və sizə etibar etməyə kömək edir. Necə deyəcəyinizi uşaq hematologiya komandası ilə birlikdə planlaşdırın.

Bacı-qardaşlar özlərini unudulmuş hiss edirlər. Nə etmək olar?

Hər biri ilə qısa da olsa xüsusi vaxt keçirin, onlara baş verənləri izah edin, hisslərinin normal olduğunu deyin. Qohumlar və müəllimlər də dəstək ola bilər. Bəzi mərkəzlərdə bacı-qardaşlar üçün xüsusi proqramlar var.

10Həkimə veriləcək suallar

Bu sualları qəbula aparın. Saxladıqlarınız «Suallarım» səhifəsində toplanır və yalnız bu cihazda qalır.

  1. Uşaqlarıma diaqnozum barədə necə danışmağı tövsiyə edirsiniz?

  2. Ailə üzvlərim həkimlə görüşə gələ bilərmi?

  3. Ailəm üçün dəstək xidmətləri varmı?

  4. Məlumatı kiminlə bölüşə biləcəyinizi necə qeyd edə bilərəm?

Suallarım

12Mənbələr

  1. National Cancer Institute (NCI). When Your Parent Has Cancer: A Guide for Teens
  2. National Cancer Institute (NCI). Support for Families: Childhood Cancer
  3. National Cancer Institute (NCI). Support for Caregivers of Cancer Patients
  4. National Cancer Institute (NCI). Taking Time: Support for People With Cancer
  5. American Cancer Society. Helping Children When a Family Member Has Cancer
  6. American Cancer Society. Adjusting to Life With Cancer
  7. American Cancer Society. Therapy, Counseling, and Support Resources for People with Cancer
  8. Macmillan Cancer Support. Talking to children and teenagers
  9. BMJ, 2000. Telling children about a parent’s cancer
  10. European Journal of Cancer Care, 2020. How psychosocial interventions meet the needs of children of parents with cancer: A review and critical evaluation
  11. Pediatric Blood & Cancer, 2015. Supporting Siblings as a Standard of Care in Pediatric Oncology
  12. Pediatric Blood & Cancer, 2015. Standards for the Psychosocial Care of Children With Cancer and Their Families: An Introduction to the Special Issue
Tibbi xəbərdarlıqBu məlumat yalnız maarifləndirmə üçündür və həkim məsləhətini əvəz etmir.
Son yenilənmə: ← Siyahıya qayıt